Τρίτη 5 Μαΐου 2009

No more bets…

Ξεκινώντας αυτό ηλεκτρονικό ημερολόγιο για το ταξίδι έγραψα ότι η όλη φάση είναι ένα στοίχημα. Τελικά το κερδίσαμε κ. Πρόσκοπε. Και πήγαμε και καλά περάσαμε. Βέβαια όλα δεν μας πήγαν και τελείως καλά αλλά σε αυτή τη ζωή δεν γίνεται να τα έχεις όλα… (εύχομαι η τελευταία εκρεμμότητα με την avis να είναι οκ)

Το μόνο σίγουρο είναι ότι όλοι προσπαθήσαμε ώστε να κρατάμε το κέφι ζωντανό και να μην κάνουμε δύσκολη την ζωή στους άλλους. Πράγματα πολύ σημαντικά. Εντάξει μικρογκρίνιες υπήρχαν αλλά τίποτα το φοβερό.

Το ουσιαστικό όμως είναι ότι σίγουρα μάθαμε πολλά και για τα μέρη και για τους συνταξιδιώτες μας, και σίγουρα ήρθαμε πιο κοντά όλοι. Επιπλέον μάθαμε και πολλά για την οργάνωση ενός ομαδικού ταξιδιού που σίγουρα δεν την είχαμε. Το πιο σημαντικό όμως από όλα είναι ότι ζήσαμε, ζήσαμε στιγμές μαζί που σίγουρα δεν θα ξεχάσουμε ποτέ.

Επιφυλλάσομαι για το ημερολόγιο που σας έχω υποσχεθεί και πιστεύω μέχρι το τέλος του μήνα να το έχω τελειώσει.

..σε ένα κόσμο θαμπό μακρυά, μακρυά – ξύλινα σπαθιά

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου